تاریخچه پیوند اعضا

 

صحبت درباره پیوند اعضا در ایران، به شکل جدی از سال ۱۳۷۲ شروع شد؛ یعنی سالی که لایحه پیوند اعضای بدن از افراد فوت شده به مجلس شورای اسلامی رفت اما تصویب نشد. تا اینکه مراجع تقلید فتوا دادند اهدای اعضای بیمار مرگ مغزی در صورت کسب رضایت، مجاز است. مجلس شورای اسلامی هم طرح پیوند اعضای افراد مرگ مغزی را در آبان ماه ۱۳۷۸ به تصویب مقدماتی و در ۱۷ فروردین ماه ۱۳۷۹ در مجلس ششم به تصویب نهایی رساند.

همزمان با این تحولات، واحد فراهم آوری عضو (کبد و کلیه) که در شیراز از سال ۱۳۷۲ فعالیت می کرد، گسترده تر شد. با تصویب آیین نامه اجرایی قانون «پیوند اعضای بیماران فوت شده یا بیمارانی که مرگ مغزی آنها مسلم است»، شبکه فراهم آوری اعضای پیوندی ایران، فعالیت هایش را از سال ۱۳۸۱ شروع کرد. هرچند اولین پیوند قلب ایران، در تیرماه ۱۳۷۲ توسط دکتر محمدحسین ماندگار انجام شد. تیم پزشکی تشکیل شده توسط دکتر ماندگار، قلب رضا بیشه ای (۴۸ ساله) را به پسربچه ای ۱۳ ساله پیوند زدند و پایه گذار تحولی مهم و بزرگ در ایران شدند. بعد از آن سال ها به مرور، بحث درباره پیوند اعضای دیگر هم ایجاد شد و به این روزهای بیمارستان مسیح دانشوری رسید و روزهایی که اولین پیوند دست هم در ایران انجام شد.

 

سیر قوانین و مقررات :

تقديم لايحه پيوند اعضای بدن از افراد فوت شده به مجلس شورای اسلامی

1372

بازنگری شرح وظایف و تدوین آئین نامه مرکز دیالیز و پیوند اعضا

1376

ابلاغ بخشنامه انجام پیوند اتباع خارجی

1377

تصویب قانون پیوند اعضا از جسد

1379

تصویب آیین نامه اجرایی قانون مربوطه در هیات دولت

1381

شکل گيري شبکه فراهم آوري اعضای پيوندی ايران

1381

 صدور بخشنامه پیوند کلیه

1385

 

اولین پیوندهای انجام شده :

قرنیه

1314

کلیه

1347

مغز و استخوان

1369

قلب

1372

کبد

1372

ریه

1379

پانکراس

1385

روده

1385

 

 

 

 

Copyright © 2018 Danesh Baft Alborz